Köygöçüren

Susuzluktan kavrulan bir köydür Kantarma. Toroslar keser yagmuru; ne toprak suya kavusabilir ne de gariban köylüsü dogru dürüst ekmege asa... Bir gün, köy muhtari Musa ile durmadan çekistigi dostu Hidir’in cahil cesaretiyle giristigi bir tesebbüs sonucunda, olacak bu ya, Büyük Baskan Kantarma’yi ziyaret eder. “Dileginiz nedir?” diye sorar köylüye. Hidir “su” der, baska bir sey demez. Destekler onu köy ahalisinin bir kismi. Digerleri ise Kuran kursu açilsin ister; budur dünyadaki tek önemli (!) dilekleri. Büyük Baskan her iki dilegi de geri çevirmez. Tez zamanda köyde Kuran kursu açilir, bir de hoca atanir. Su çalismalari ise kaplumbaga hiziyla, ite kaka ilerler. Sasi bir mühendis görevlendirilir sonunda bu is için. Sasi, hem de biraz pisirik... Geç de olsa, makineler getirilir, sondaj yapilir ve nihayet su fiskirir topraktan. Ne var ki, su acidir. Topraga, Kantarma köylüsüne hayat verecegi yerde, dert olur. Bir anlamda bu aci su, sonun baslangicidir...

Fakir Baykurt bu romaninda, aklin yolunun her zaman bir olmadigini gösteriyor bize. Çikarlarini her seyin önüne koyan, arkasi saglam kaymak tabakanin bürokrasiden nasil yararlandigini; diger yandan, zaten yoksulluktan belini dogrultamayan cahil köylünün, bir de araya ikilik girdiginde, onlar karsisinda nasil ezildigini anlatiyor.

 (Tanitim Bülteninden)

Kapak Tasarimi : Mithat Çinar

Ilk Baski Yili : 2007

Ebat : 13,5x21,5

Baski Sayisi : 3. Basim

Sayfa Sayisi : 560

Dil : Türkçe