Muhammed, Şariman Ve Avrupa’nın Kök, Clz

Yazar: Richard Hodges, Davıd Whıtehouse

Arka Kapak Yazisi (Tanitim Bülteninden)

Belçikali tarihçi Henri Pirenne, besinci ve dokuzuncu yüzyillar arasindaki klasik dönem Avrupa tarihini inceledigi Hazreti Muhammed ve Sarlman adli eserinde iki önemli sonuca ulasmisti: (1) Cermen akinlari, ne Antik dünyanin Akdeniz’deki birligini ne de besinci yüzyilda varligini sürdürdügü haliyle Romen kültürünün gerçekten temel sayilabilecek özelliklerini yok etmisti; (2) Antik gelenekten kopusun yegâne sebebi, Islam’in umulmadik bir hizla ilerlemesi olmustu.

Bu eserin üzerinden –Muhammed, Sarlman ve Avrupa’nin Kökenleri’nin yazildigi tarih itibariyla– elli yil geçmesine ragmen, hâlâ önemini korumaktadir. Eserin cesur içerigi yer yer topa tutulmustur ama bu elestirilerle nadiren bir sonuç alinmistir. Çünkü o günlere kadar [Pirenne’in tezini çürütecek] kanitlar yetersiz kalmistir.

Ingiliz arkeologlar Richard Hodges ve David Whitehouse, Muhammed, Sarlman ve Avrupa’nin Kökenleri adli eserlerinde “Pirenne Tezi” diye bilinegelen bu görüsü, Kuzey Avrupa, Akdeniz ve Bati Asya’da elde edilen arkeolojik bilgiler isiginda gözden geçirmektedirler. Yazarlar bunu yaparken, Frank Krali Sarlman’in devrinde rönesansini yasayan Karolenj Imparatorlugu’nun kökenlerine dair önemli bir sorunu çözmeye çalismanin yani sira, arkeolojik verilerin neredeyse sasirtici potansiyeline isaret etmektedirler. Çünkü onlarin deyisiyle, “arkeolojinin asli niteligi ‘yalan söylememesidir’... bilimsel olarak kullanildiginda, politik sistemler kadar maddi kültür hakkinda da önemli içgörüler kazandirma potansiyeli vardir.”