Aleviliğin Politikleşme Süreci

“Aleviligin 1990’larda bir kimlik siyaseti biçiminde örgütlenmesi siyasetin kültürel dönüsümünün dogrudan bir sonucu olsa bile, Alevi hareketinin seyri, onun yürüttügü mücadeleyi klasik bir kimlik siyasetinden farkli kilmaktadir. Alevi hareketi, Müslümanlarin Islâmî degerler üzenine bina edilen bir kamusal alanda kendi dinlerini yasamasini savunan siyasal Islâm’dan veya anadilde egitim ve özyönetim gibi kavramlar etrafinda Kürtlerin Kürt kimliklerini özgürce yasayabilecegi bir sosyo-politik düzlemi hedefleyen Kürt hareketinden farkli bir politiklesme seyri izledi.

Alevi hareketi, büyük ölçüde, Alevilerin tikel kimliklerine vurgu yapan ve farkliliklarini özgürce yasamasini amaçlayan bir siyasî dil yerine, Alevilerin toplumsal yasama, Alevi olmayanlarla esit düzlemde katilmasini savunan bir siyasî hat izledi.” Modern Türkiye tarihinde Aleviligin politiklesmesinin 1960’lardan baslatilabilecek olan seyrinde, ne gibi asamalar tespit edebiliriz? Mehmet Ertan, 1960-1980 dönemini, “örtülü politiklesme” olarak ele aliyor. 1980’lerden ’90’lara geçerken ise, kimlik politikasinin belirleyici hale geldigini ve Aleviligin müstakil bir sosyal harekete kaynaklik ettigini gözlüyor.

Peki, “Alevi uyanisi” olarak da adlandirilan bu politiklesme hangi dinamiklerle, hangi tartismalarla ilerledi? Aleviligin dinsel kültürünün, uzun ve kisa dönemli magduriyet hafizasi (ugradigi katliamlar),etno-kültürel çogulluk ve cografi daginiklik gibi özgül etkenlerin bu süreçteki etkisi nedir? Bu gibi sorular etrafinda, Alevi sosyal ve siyasî hareketinin son yirmi-otuz yildaki gelisiminin ayrintili bir incelemesi… Dernekler etrafinda sekillenen siyaset ve tartismalarin yani sira, BarisPartisi tecrübesinin gösterdiklerine de bakarak…

(Tanitim Bülteninden)

Hamur Tipi : 2. Hamur

Sayfa Sayisi : 296

Ebat : 13 x 19,5

Ilk Baski Yili : 2017

Baski Sayisi : 1. Basim

Medya Cinsi : Ciltsiz