Edim/Final

Firavunların, Ramseslerin, Keykavusların, Müdhiş
İvanların halk üzerine âlet–i zulmü neydi? Başlıca halkın
itikadât–ı câhilâne ve sefihânesiydi. Bir Firavun’u
ulûhiyet mertebesinde gösterip de milyonlarca halkı
onun huzurunda secdeye düşüren o meskenet cehaletti.
Biraz da Ben Konuşayım, Rıza Tevfik. İletişim Yay. s.331
Koğuş 18. Tutuklu ve mahkumlar buraya “tecid” diyor. Yeni gelenlerin
toplandığı, haftada bir iki defa koğuşlara dağıtıldığı geçici
koğuş. Tecid Arapça cedid kelimesinden geliyor. Türkçede hukuk
terimlerinin çoğu arapça. Herhalde bilinçli olarak değiştirilmiyor.
Suç ve cezayı dinle irtibatlandırmak ulusçu devletin işine geliyor.
Devletin politikalarını hem gizliyor hem meşrulaştırıyor. “Adalet”
Arapça, “infaz” Arapça, “ceza”, “tevkif ” Arapça. Her halde neyin
suç ve cezasının da ne olduğu tanrısal bir edim olarak sürekli
anımsatılıyor. İnsanlar kendilerini kader mahkumu, tanrı mahkumu
olarak görsün istiyorlar. İnandıkları kutsal metinler de öyle
söylüyor. Her şey tanrının takdiri sonucudur. Tanrı sürekli imtihan
ediyor. Sabırlarını deniyor, uslanmalarını, tevbelerini bekliyor.
Kutsal kitapları bu tür kıssalarla dolu ve sokak kültürü bu tür
hikâyeleri hep canlı tutuyor.