Gülme

Gün içinde üzerine pek düsünmeden yaptigimiz edimlerden biridir gülmek. Peki ama, gündelik hayatimizda bizi güldüren seyler nelerdir, kimlere güleriz? Okudugumuz ya da seyrettigimiz bir yapitta komik olan nedir? Bu sorular üzerine düsünmeye basladigimizda gülme ediminin hiç de o kadar anlasilir olmadigini, Aristoteles'ten günümüze derin düsünmelerin konusunu olusturdugunu fark ederiz. Henri Bergson, Gülme adli bu denemesinde bizi bu sorularin cevaplariyla karsi karsiya getiriyor ve hayatin ayrintilari üzerinde düsünmeye davet ediyor. Komik olan sey dogada degil, insanda vardir. Insan bedeninin çesitli durumlari, jest ve devinimleri, bu bedeni bize basit bir makine olarak düsündürttügü ölçüde gülünçtür. Dolayisiyla yasamin iç yumusakligina uymayan bir katiligin oldugu yerde, yani sürekli kilik degistiren bir toplumda, komik olan vardir. Komik olan, özden üstün olmak isteyen biçimdir; dikkatimizi insanin ruhsal yanindan çok, bedensel yanina çeker. Bir kisi bize ne zaman bir nesne izlenimi verirse o kisiye güleriz. Yineleme, tersine çevirme, rollerin degismesi, yasamin makinelestirilmesi... Dogalligi bozulmus her düsünce ve davranista komik bir yan buluruz. Kisinin toplumla uyumsuzlugu (dikkatsizlik), izleyicinin duygulanmamasi, istemdisi ve bilinçsiz devinim, gülmenin temel kosullaridir.

Bir insan baskalarini ve kendini tanimadan ne onlara ne de kendine uyum saglayabilir. Bu nedenle de katilik, özdevinim, dalginlik, topluma uyumsuzluk ortaya çikar ve ardindan komik bir karakter olusur. Gülme'de özel olarak cevabi aranan soru, topluma uyumsuzlugun neden gülmeye yol açtigi sorusudur. Hayatin ayrintilari arasinda kaybolmak isteyenlere...
(Tanitim Bülteninden)



Sayfa Sayisi: 144

Baski Yili: 2015


Dili: Türkçe
Yayinevi: Ayrinti Yayinlari

Ilk Baski Yili : 2006

Sayfa Sayisi : 144

Dil : Türkçe