Hem Yas, Hem Kin! Hem de Hüsran

Bülent Taşkan, zamanın ona sunduğu zemin, mekân, çoğul kültürlenme ve acılar üzerinden; dağ başlarının sisli diliyle, gaibin diliyle çok dillilik ayrıcalığı ilesağlam anlam katmanlarıyla kurulu bir şiire çalışıyor. Derdi olan bir şair.Bu bazı şiirlerinde öykülemeyi öne alan bir yaklaşım içerse de birden bire şiirle, hakikatle göz göze bırakabiliyor okuru..
Bülent Taşkan’ınsesli bazen inleyen, uğultulu bir şiiri var. Şiirindedüşünsel katmanlılık ayırıcı bir unsur olarak vücut buluyor, ruhu olan bir şiir yazıyor. Örneğin: “doğu” bir yön olmaktan öte anlamlarla çeşitli acılarla, anlarla yüklüoluşturulurken uzam bir varlık, bir hacim kazanıyor onun şiirinde ve söylediği söz yeni bir ufuk kazandırıyor okuruna: 
“efkâr ile fakir kardeştir doğu’da(bil ki! ateş de bir gün sönecektir)”Biz bundan ruhun ve şirin izleğinin sarp kayalıklara doğru, yükseklere doğru çekildiğini ve o sonsuz kar yalnızlığından, kapanmış kalp yollarından konuştuğunuçıkarabiliriz ve“gökkuşağının renkleri farklı farklıdır/ama birbirlerine sarılmayı becerebilmişlerdir.” Dizeleriyle dünyaya bakışındaki barış vurgusunu, insaniliğini göre göstere taşıyor yarınlara