Mizikali Yürüyüs Kara Tren

Düsünüyorum da kendimi Samuel Beckett'e yakin buluyorum! Bak hele! Aysegül Yüksel'in incelemesini okuduktan sonra, bu benzesirlige daha çok inanir oldum. Her seye karsin, yasamayi sevmesen de, yasamaya katlanacagimi saniyorum. Ölümün birdenbireliginden korkmadigimi utangaç sesle söyleyebilirim. Sürünmekten korkuyorum, hem de dayanilmaz biçimde. Ortak kani da bu herhalde. Kiminle konussam, ölümün de hayirlisindan söz ediyor. Yergiye, komediye yatkindim eskiden. Daha dogrusu kara mizaha. Simdilerde o türden de sikilir oldum. Kalemin ister istemez boz, karanlik yollara sapmakta.

''Mizikali Yürüyüs ve Kara Tren'de otobiyografi biçimiin kendi türsel gereklerine de uyulmamistir. Baslangiç degil, çogu belirsiz olan baslangiçlar vardir: Notlarin baslangici, yazimin baslangici, anlaticinin yasaminin karanlik birakilmis baslangiçlari... Süren degil, parçalari olan bir yasam vardir sanki ortada. Ama kendi yasamini otobiyografi biçimine sahip bir kurmaca olarak mi sunuyordur. Bener, yoksa otobiyografiyi andiran bir kurmaca mi yaziyordur?''
- Orhan Koçak-



Sayfa Sayisi: 184

Baski Yili: 2015


Dili: Türkçe
Yayinevi: Yapi Kredi Yayinlari

Ilk Baski Yili : 2011

Dil : Türkçe