Sahiden Hikaye

“Kendimizi avutalim, yarin öbür gün basimiz önümüze düsmesin diye esmer diyorlardi bize. Külliyen yalandi. Ben karaydim. Gobi, benden karaydi. Ferdi karaydi. Domestos karaydi. Zülküf karaydi. Ramazan karaydi. Dilan karaydi. Zülfiye karaydi. Azat vardi bir de. Bize pek benzemiyordu. Çünkü Azat kapkaraydi. Ama en fenasi Sener’di. Çünkü o beyazdi. Kimimizin gözleri siyah, kimimizin kahverengiydi. Ama Sener’inkiler yesildi. Hacca gitmis komsularimizin dis kapilarina sürdükleri boya gibi yesil. Hatta türbe yesiliydi gözleri. Benim bes kardesim vardi. Gobi’nin dört. Ramazan’in on iki. Zülfiye’nin dokuz kardesi vardi. Dilan’in alti. Azat’in, bir kismi üvey annesinden olmak üzere toplam on alti. Ama Allah’in belasi Sener tek çocuktu. Babasi maliyede memurdu. Neden bir kardesi olmadigini bir türlü anlayamiyorduk. Annesi sagdi. Babasi saglikliydi. Neden dokuz kardesi daha olmuyordu mesela.” Kemal Varol okurlarinin Jar’dan ve Haw’dan bildigi, Ucunda Ölüm Var’da da bir ara ugradiklari hayalî Arkanya’nin sokaklarinda geziyoruz bu hikâyelerde. Çocukça heveslerin her yastan yoksunluklara, naif bir kalenderligin bileyli bir mücadele azmine, hüzün ve acilarin inatçi bir yasam sevincine dolanmasi gibi hikâyeler de birbirine dolaniyor. Mizah ölümle, ask oyunla… “Kemal Varol, büyük olaylarin küçük hayatlarda biraktigi izleri ayrintilarda yakalayabiliyor.” -Ömer Türkes / Radikal Kitap- “Acilar cografyasinin modern masalcisi.” -Eray Ak / K24-

(Tanitim Bülteninden)

Hamur Tipi : 2. Hamur

Sayfa Sayisi : 169

Ebat : 13x20

Baski Sayisi : 1. Baski

Ilk Baski Yili : 2017

Medya Cinsi : Ciltsiz