Yaban

Millî Mücadele sırasında Orta Anadolu’da bir köy. Tanzimat aydınının sosyo-

psikolojik özelliklerinin uzantılarını taşıyan Ahmet Celal. Kendini kurtarıcı 

olarak gören, halkı eğitmeyi (ya da adam etmeyi) görev edinmiş, kafasında 

yarattığı gerçekle yaşanan gerçeğin çatışması sonucu “yaban”laşan tipik 

aydın.

Yirminci yüzyılın ilk yarısında büyük bir üretkenlikle dergilere yazdığı şiir, 

öykü, makale ve eleştri türü yazılarla Türk edebiyatı sahnesine adımını atan 

Yakup Kadri Karaosmanoğlu, romanları, hikayeleri, denemeleri, oyunları 

ve anılarıyla, en önemli edeiyatçılarımız arasında yer alır. Üslup özellikleri 

bakımından Yakup Kadri’nin 1910’dan 1974’e dek verdiği eserler Türkçe’nin 

geçirdiği bütün evreleri yansıtır. Eserlerinin konu ve fikir zenginliği de 

dil özelliklerinin çeşitliliğinden aşağı kalmaz. Yakup Kadri’nin Fransız 

edebiyatı etkisinde başlayan yazarlığı, 1920’lerden sonra özgün bir sese 

kavuşarak siyasi ve sosyolojik konulara, tarihe, dönem çatışmalarına ve 

birey psikolojisi irdelemelerine yönelir. Fecr-i Ati’den yetişmiş ama bunu 

izleyen elli yıl boyunca toplumsal koşullar, tarihi süreçler ve bireysel 

portreleri romanın dokusuna işlemek için roman tekniğiyle de boğuşmuş 

bir yazar olan Karaosmanoğlu’nun eserleri, hala tüketilmemiş ayrıntılarının 

tartışılıp incelenmesi gereken zengin bir “panoroma”dır.